مانده ایم این شور و شوق از کجاست!

امانقلیچ شادمهر نشان داد،نه نیاز به تخریب رقیبان هست ،نه نیاز به طایفه بازی و .. هست، نشان داد که فقط نیاز به بودن در قلب مردمانش هست.

سخنور قهار نویسنده ی چیره دست که مقالاتش در حفظ اصالت ترکمن بارها و بارها در نشریات مربوط چاپ شده با حضور در قلب مردمانش ،مهر تاییدی بر محبوبیت خود در ترکمنصحرا زد .

او به حرف ها،شایعات،حملات و هجمه ها نگاه نکرد ،او و همراهانش فقط راه خود را رفتند،شب و روز با ایمان قلبی تلاش کردند و مزد زحمات خود را همزمان با دقایق اولیه شروع شمارش آرا دیدند.

مردی که در این 16 سال هرگز از محبوبیتش کم نشد . 16 سال زمان گذشت تا این دلسوخته ی ترکمن صحرا بار دیگر پا در عرصه ی انتخاباتی بگذارد ،محبوبیت اون از همان زمان تایید صلاحیتش گواه بر همه چیز بود،او که ستادهای انتخاباتی اش قابل قیاس با بقیه نبود .خبری از آدم های کت و شلوار پوشیده و ماشین های گرانقیمت در ستاد اون نیست،هرکه همراه اوست با صدای قلبش به سیل عظیم طرفداران او پیوسته است.

همراه او جوانانی که دیگر میدانند زبانها چه میگویند و پیرمردان و سالخورده هایی که جوانان 16 سال پیش هستند،آنهایی که با دیدن استاد شادمهر یاد و خاطر شهیدان اترک طیار و معمی هلاکو در دیده گانشان زنده میشود . هر که پشت شادمهر در امده دلی بوده و با جان و دل راهشان را ادامه میدهند .

شادمهر از قلب و احساس خود سخن میگوید،همان سخنانی را میگوید که مردمان ترکمن صحرا در قلب دارند ،از محرومیت ،مظلومیت ترکمن صحرایمان میگوید،شادمهر با دلی پاک و سخنان آتشین و تیز و برنده اش لرزه بر تن هر شنونده ایی میفکند.

شادمهر ادامه راه اترک طیار ،معمی هلاکو و بایرام گلدی برمک است که در صحن بهارستان از ترکمنصحرا و حق پایمال شدمان پشتیبان نظام اسلامی،سخن گفتند.

ستاد شادمهر مغازه 200 متری در وسط شهر نبود ،ستاد شادمهر برای خرید مردم پول پخش نکرد،ستاد شادمهر گوشی موبایل هدیه نداد،ستاد شادمهر برای چسباندن پوستر روی ماشین پول نداد،ستاد شادمهر رقیبان را تخریب نکرد،شادمهر و طرفدارانش برای مظلومیت و محرومیت ترکمن صحرایمان جنگیدند،7 روزه قلب های تک تک مردم ترکمن صحرایمان را تسخیر کردند.

بقول خودش او آمده بود که رای جمع کند نه اینکه رای بشکند،اینبار جوانان امروزی و جوانان 16 سال پیش باهم صادقانه به میدان آمدند،با شور و شوق وصف ناپذیر با جان و دل و شهر به شهر،روستا به روستا ،خیابان به خیابان ،کوچه به کوچه،خونه به خونه، زبان و دل شادمهر (ایل اوغلی) شدند.

امیدوارم از امروز استاد عزیزم امانقلیچ شادمهر،زبان و چشم و گوش تک تک مردمان ترکمن صحرایمان شده و در بهارستان از محرومیتمان،مظلومیتمان سخن بگوید ،قدردان جوانانی باشد که برایش از جان و دل مایه گذاشتند،هفت روز برایش جنگیدند، برای رساندن صدایشان کفش و گلو پاره کردند.

و در آخر می‌خواهم شعری از ربان وی بگویم:
تورکانا من، صداقت من، ساده من
نوکر بولوب، قوللیق ادر من یاده من
پول پرست‌له دلار دوکسه اوستومه
واطانیمی ساتمارین زادا من??

نوشته: سینا فروتن