یادداشت-ترکمن نیوز-  نارکارآمدی سیاست درخودِ سیاست به خاطر انتصابات و انحصاراتی که در آن وجود دارد دقیقاً مشخص نمی شود. چون همه چیز را نمی شود دقیقاً با دیگر کشورها با بیان مصداقهای آن مقایسه کرد. چون راز مگو در این عرصه زیاد است. هویدا کردن اصرار هزینه های زیادی در پی دارد که همه نمی توانند وارد آن شوند. اما پای سیاست وقتی وارد ورزش می شود به دلیل عریانی و آشکارگی که در این زمین وجود دارد ناکارآمدی آن برای همه مشخص می شود.

درامور ورزشی سالهای مدیدی سیاستی حاکم است که ظاهر و باطنش همیشه به نفع اسرائیل بوده است.(( عدم حضور بازیکنان ایرانی در مقابل بازیکنان اسرائیل در میادین بین المللی)) هیچ کشوری به دشمنش اینگونه کمک نمی کند. معنای این سیاست این است(( من باشما بازی نمی کنم، چون شما را برسمیت نمی شناسم، تا تو راحت بدون مسابقه برنده ی بازی شوی و مدال ما را به گردن آویزی)).

حالا اسرائیلیها در دیگر رشته ها مانند فوتبال و والیبال و غیره حرفی برای گفتن ندارند و گرنه مشکلات ما از این هم بیشتر خواهد شد.ما اسم این حماقت را گذاشتیم سیاست. فکر نکنم خودِ فلسطینیها مدالهای خود را دو دستی به اسرائلیها تقدیم بکنند که ما می کنیم. چون شما دشمن ما هستید. انسان اگر با دشمنش مبارزه نکند لااقل کمک نمی کند. ولی ما با این کار به دشمنمان کمک می کنیم که راه برای پیروزی و قهرمانی او هموار شود. مگر ما در میادین ورزشی با دیگر دشمنانمان مبارزه نمی کنیم. اگر این سیاست درست است در مقابل امریکا هم باید اجرا شود. چرا در مقابل امریکا بازی می کنیم؟ حالا این نوع دشمنی ماست با اسرائیل. وضع دوستی ما با عربها و فلسطینیها هم بهتر از این نیست. ایران به خاطر حمایت از مقاومت فلسطینیها در مقابل اسرائیل هزینه های زیادی می پردازد ولی آنان چندان توجهی به آن ندارند.

صدام با تحمیل جنگ به ایران خسارات زیادی به کشورما وارد کرد و جوانان زیادی از کشور ما گرفت. اما بعد از اعدام صدام فلسطینیها برای او یک هفته عزای عمومی اعلام کردند و تصاویراورا به عنوان سیدالشهدا در میدان غزه نصب کردند. این چه نوع دوستی یک طرفه است که ما باید همیشه ضرر کنیم و دیگران سود ببرند. خیلی از دوستانیکه به کشورهای عربی رفت و آمد می کنند، می گویند عربها نگاه درستی به ایرانیها ندارند و خیلی از آنها ایرانیها را مشرک و مجوس می شناسند یا رافضی. باید کمکها وفداکاریهای ایرانیان دیدگاه آنها را نسبت به ایرانیان اصلاح بکند و گرنه باید این سیاست کنار گذاشته شود و به جای آن سیاستی اتخاذ شود که مبتنی بر هزینه فایده باشد.

اما آبروریزی بزرگتر این است یک مربی مرد خارجی را که مربی دختران بوده است به سرش مقنعه بپوشانند تا بتواند وارد سالن شده تا تیمش را هدایت کند. در کجای اسلام گفته شده است مرد موی سرش را بپوشاند که مربی تایلندی در عکس سرش را با مقنعه پوشانده است. معلوم می شود دست اندرکاران امور ورزشی نه اندک اطلاعاتی از اسلام دارند نه اخلاق را می شناسند و گرنه اینقدر مضحکه خاص و عام نمی شدند. چند ماه پیش هم هنگام مسابقه فوتبال بین ایران و سوریه مسئولان ما اجازه دادند دختران سوریه وارد استادیوم فوتبال شوند اما به دختران ایرانی اجازه ی ورود ندادند. این نوع دوگانگی و چندگانگی و یک بام و چند هوا در امور مختلف و بی توجهی به شعور اجتماعی مردم به کلی اعتماد مردم را زایل خواه کرد که هر چه زودتر برای حل آن چاره ای اندیشید.

نویسنده:امان محمد خوجملی

هدف " ترکمن نیوز " گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست
انتشار دهنده : shirzad
تاریخ و زمان خبر

۷:۴۶

۱۲ آذر ۱۳۹۶

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک