Dr-Kocheki01تورکمن نیوز - دکتر حکیم کوچکی: واژه بهار که در زبان عربی ربیع نام دارد در قرآن ذکر نشده است‌؛ ولی آیات بی‌شماری از قرآن کریم از مرگ زمین و احیاء آن به دست قدرت الهی‌، سخن می‌گوید.

این آیات به دو فصل زمستان و بهار اشاره دارد، که در فصل زمستان زمین و درختان به خواب رفته و می‌میرند و در فصل بهار، با باریدن باران و وزش باد بهاری‌، خدا زمین و درختان را زنده می کند. و این موضوع قدرت خدا را در این تغییر وتحول به نمایش می‌گذارد.

 

یکی از این آیات چنین است‌: [ فَانظُرْ إِلَی‌ ءَاثَـَرِ رَحْمَت‌ِ اللَّه‌ِ کَیْف‌َ یُحْی‌ِ الاْ رْض‌َ بَعْدَ مَوْتِهَآ إِن‌َّ ذَ َلِکَ لَمُحْی‌ِ الْمَوْتَی‌َ وَ هُوَ عَلَی‌َ کُل‌ِّ شَی‌ْءٍ قَدِیرٌ .(روم‌،50) پس به آثار رحمت خدا بنگر که چگونه زمین را پس از مرگش زنده می‌گرداند. در حقیقت‌، هم اوست که قطعاً زنده کنندة مردگان است و اوست که بر هر چیزی تواناست‌.

 

وقتی واژه‏ی «بهار» را می‏‌شنویم، ناخود آگاه بهار طبیعت یعنی شکوفا شدن گل‏ها و سبزه‌‏ها، رویدن برگ‌‏ها و جوانه زدن درختان، در ذهن ما تداعی می‏‌شود؛ اما وقتی از عینک دین به این کلمه بنگریم، متوجه می‏شویم که از نظر آموزه‏های دینی، بهار، منحصر به طبیعت نیست، بلکه هر چیزی بهارِ متناسبِ خودش را دارد که ذیلا به برخی از آنها اشاره می‌کنم:

1) قرآن بهار دل‏ها است: از نظر آموزه‏های دینی، دل انسان‏ها نیز بهار دارد، و بهار آن قرآن است. چنانکه حضرت علی(ع) در این زمینه می‎فرماید:«تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ رَبِيعُ‏ الْقُلُوبِ»بیاموزید قرآن را پس به درستی که قرآن، بهار دل‏هاست.


2) ماه رمضان بهار قرآن است: قرآن کریم کلام وحی الهی و معجزه ماندگار رسول گرامی اسلام(ص) است که برای هدایت وراهنمای بشر نازل شده است. از همین رو، تلاوت قرآن و تدبر در آیات آن، از اهمیت و ارزش ویژه ای برخوردار است، اما تلاوت آن در ماه مبارک رمضان، تاکید وسفارش فراوان شده است.

 

رمضان فصل بندگی خداوند متعال است، وفرصتی دیگر برای «شدن» است تا همان انسانی شویم که او می خواهد و شایسته ی خلیفه گی او در روی زمین باشیم. باید بیش از هر زمانی از ماده و مادیت ببریم و به نماز، نیایش، تفکر و تدبر پرذاخته و درمسیر انسان شدن و بندگی و برازندگی او، اهتمام ورزیم و مهمان ویژه خدا شده و از سفره آسمانی او به آمرزش، خود سازی و چشیدن لذایذ روحانی برسیم و در حریم این میهمانی الهی بار یابیم.


و در محضر آیات وحی اصول زندگی و بندگی، تعامل و تقابل؛ جنگ و صلح را بیاموزیم و درزندگی خویش پیاده سازیم. وبا تبعیت از آموزه های الهی به سعادت وعزت نایل شویم.


ماه مبارک رمضان، تمرین ویژه ی بندگی و فرصتی برای پالایش روح و روان و پرهیز از آلودگی هااست، زمان بازنگری گذشته و حال و چنگ زدن به دامن قرآن کریم برای تنظیم روابط و تعیین سرنوشت آینده ای فرد و جامعه نیز هست.

 

3) بعثت پیامبراکرم (ص) بهار و رحمة جهانیان است: سیره ی رسول الله بارزترین تجلی ومصداق عملی برای صلح جهانی والگوی تسامح در میان امت خود است؛ آن حضرت نخستين رهبر حركت صلح جويانه وعدم خشونت در تاريخ اسلام وجهان می باشد. ونیز حامل پرچم امنیت وهمزیستی مسالمت آمیز است؛ زیرا برای بشریت منشأ نور وهدایت، وخیر وبرکت بوده است. واز ویژگی ممتاز ارشادی ورحمت ورأفت برخوردار است.

 

رسول گرامی اسلام می فرماید:» ایُها الناسُ إنما أنا رحمةٌ مهداةٌ». ای مردم قطعاً من پیامبر رحمت وهدایت هستم. و قرآن کریم رسالت جهانی نبی گرامی اش را در سوره ی انبیاء آیه ی 107 به زیبایی به تصویر می کشد ومی فرماید: (ای پیامبر) ما تو را جز به عنوان رحمت برای جهانیان نفرستادیم. اسلام دین جهانی است ورسالتش را برای همه ی بشریت به ارمغان گذاشته است،

رسالتی که به عدالت دستور می دهد واز ظلم بر حذر می دارد وپایه های صلح وآشتی را روی زمین محکم بنا می نهد، وبه همزیستی مثبت ومسالمت آمیز میان همه ی انسانها در فضایی از برادری وتسامح با صرف نظر از جنسیت ها و رنگها ومعتقداتشان دعوت می کند.آری طبیعت مرگ و حیات را هر سال تجربه می‌کند. زمستان نشانه ی مرگ طبیعت و بهار نشانه ی حیات دوباره ی آن است. طبیعت خفته ومرده ، با وزش نسیمی بهاری ، چنان با طراوت وزیبا می‌شود که گویی هیچ خوابی به خود ندیده است .

بهار با آمدنش، سرود زندگی می‌ نوازد، و دمیدن روح الهی بر طبیعت مرده را نوید میدهد. وقتی که به پیغام بهار در تلاوت آیه ی 9 سوره‌ی فاطر گوش جان می سپاریم در می یابیم که : ( وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَلِكَ النُّشُورُ) وخداست آن که بادها را فرستاد، پس برانگیخت ابرها را، پس راند آنها را برشهرها، تا به واسطه ی آن زمین را بعد از آن که (در زمستان) مرده بود، (در بهار) زنده می کند و این چنین است، برانگیخته شدن در روز قیامت». (سوره ی فاطر، آیه ی9»

 

زندگی عبث نیست و تنها وجود «معاد» است که به زندگی معنا می بخشد و هدفدار بودن آن را ثابت می کند و چه خوب است ما نیز دلهایمان بهاری شود و غبار دلهایمان را با باران توبه شستشو دهیم و با اخلاص و بندگی در پیشگاه خداوند متعال آن را جلا دهیم. گذشته را فراموش کرده و همه چیز را از نو شروع کنیم. به فکرمان طراوت ببخشیم، دستمان را برای انجام کار نیک به کار بگیریم و با استوار نمودن قدمهایمان، محکم تر از گذشته در جهت رسیدن به اهدافمان تلاش کنیم.

 

در قرآن کریم آیات فراوانی در باره بهار آمده است. چه زیباست که زیبایی بهار را در آیینه قرآن به تماشا بنشینیم و به این آیات بهاری تدبر واندیشه کنیم.
- ریزش باران و رویش گیاهان از نعمت های خداست.(بقره ،21-22) - باران و بهار از خداست.(بقره،164) - خدا احیاگر طبیعت است.(انعام،95)- خدا نقاش بهار است.(انعام،99)-تماشای بهار یاد آور قیامت است.(اعراف،57)- بهار بستر تفکر است. (نحل،10 و11)- رنگارنگی طبیعت، کتاب درس خلقت است.(نحل،13)- بهار اثر رحمت خداست.(روم،50)- بهار نمایش تسبیح گوی طبیعت برای خدا است.(الرحمن، 6)- بهار پیامی برای خردمندان است.( زمر،21)- بهار آیه خدا و نشانه قدرت اوست.(فصلت،39) (حج،آیات5و6) اگر چه بهار مدرسه ایست که درس های فراوانی دارد، اما قرآن کریم بهار را بهترین بهانه برای یادآوری دو نکته مهم و محوری (توحید وقیامت) قرار داده است.قانون حیات و مرگ همه جا یکسان است. اگر محال باشد که انسان ها بعد از مردن و خشک شدن به زندگی برگردند، پس چرا این همه گیاهانی که می میرند و می پوسند و خاک می شوند، بار دیگر در حیات نوینی پا به عرصه وجود می نهند؟ چرا زمین های مرده پس از نزول حیات بخش باران تکان می خورند و به جنبش و حرکت در می آیند و لباس زیبای زندگی به تن می کنند وبا روییدن گیاهان و برآوردن شکوفه ها وخندیدن گل ها (که همه نشانه زندگی هستند) شور محشر به پا می کنند؟

 

قرآن به صراحت نامی از بهار نیاورده ، اما ده ها آیه قرآن به بهار و برکات و جلوه ها و آثار آن اشاره هایی بدیع و روح بخش دارند. آیاتی که از ابرها، باران، آب ها، گیاهان، درختان، میوه ها و … دیگر نشانه های طبیعی سخن می گوید، همه در وصف بهار است. در قرآن به جای بهار از سنبل های آن مثل آب ، باران ، ابر ، باد ، گیاهان ، حرکت زمین ، رعد و برق و …. استفاده شده است.بهار از منظر قرآن مظهر رحمت ، قدرت و حقانیت حق است و گواه حقیقت معاد، با این حال برکات فراوان دیگری هم از بهار بیان می کند: پاکی و طهارت- برکت- گسترش رحمت- رزق الهی - سرور و شادی- زندگی و... .و اما اکنون که طبیعت، تحول عظیم یافته و از بهار بهره‏ وافر می برد و جان دوباره به خود می‏گیرد، ما از بهار چه سهمی داریم؟ آیا گامی هرچند کوچک در راستای زدودن زنگارهای دل وجان‏مان برداشته‏ایم؟


آیا قلبمان را با قرآن که بهار دل‏هاست، پیوند زده‏ایم؟ آیا در جهت هماهنگی عملکردمان با دستورات و سفارشات رحمت عالمیان و بهار جهان (یعنی پیامبر اکرم«ص») گامی برداشته‏ایم؟ آیا در رفتار و گفتارمان، پیرو راه و روش او بوده‏ایم؟ در نهایت طبیت در سایه ی بهار،

درحال جبران کاستی های خود برآمده و با ذوق وشوق مسیر رویش را آغاز کرده است. آیا وظیفه ی ما هم نیست که به اوضاع و احوال خودمان بنگریم و در جهت رشد و تعالی وفضائل وکمال، گامی برداریم؟ ودر برخورداری از الطاف بهار سهم ما از طبیعت کمتر نباشد؟ همه موجودات از این بهار سهمی دارند ودر پرتو آن به رشد و کمال می پردازند.، انسان هم به خاطر برخورداری از قوه ی عقل و فهم، قلب سلیم واحساسات وعواطف پاک، از اين نعمت فراگیر سهمى دارد.

 

بعضى از مردم از این بهار حيات بخش والهام دهنده ، درسهای آموزنده ، نكته‏ها و رمزها و حقيقتها را در مى‏يابند.اما متاسفانه بعضى ديگر حاصل بهره آنها از اين تجلى با شكوه خلقت، چیزی جز شكم پركردن و سقوط در منتها درجه حيوانيت نیست.آيا اين نهایت بدبختى نيست كه انسان به جای رسيدن به لطف و صفا و طراوت بهار، از تيرگى دل و تاريكى روح و قساوت قلب برخوردار گردد؟ آرى، هر كسى بر طينت‏ خود مى‏تند.آری، بهار فصل تجديد حيات و زندگى ، فصل نشاط و خرمى زمين است، وآمادگی دارد، بزرگترين موهبتهاى الهى يعنى حيات و زندگى به او افاضه شود.

 

وقتی که دلهایمان بهاری شود در آن صورت: اخوت جای عداوت، عدالت جای ظلم وبی عدالتی می نشیند. تسامح ومدارا جای تعصب وخشونت را می‌گیرد. نرمی و لطافت جای تندی ودرشتی قرار می گیرد.عفو وگذشت جای عقوبت ومجازات می نشیند. مهرو محبت جای کینه وکدورت، صبرو بردباری جای بی تابی وشتاب را می گیرد. حقوق انسانها مراعات می گردد. در آن همه ی نعمت های الهی در جایگاه واقعی خود بصورت یکسان وعادلانه در اختیار انسان ها قرار می گیرد.


در چنین شرایطی برتری های جنسی ، پوست و نژاد و زبان ، رنگ می بازد. وجود قبایل و ملتهای مختلف و زبانهای گوناگون فقط برای تعارف و شناخت یکدیگر بوده ، هدف دیگری نخواهد داشت. تنها تقوا و پرهیزگاری ملاک برتری انسانها خواهد بود. به مصداق آیه ی ( وجعلناکم شعوبا وقبائل لتعارفوا ان اکرمکم عند الله اتقاکم.) منبع - گلشن مهر

مطالب مرتبط:

مراسم بزرگداشت معلم در بخش محروم مرزی داشلی‌برون برگزار شد+ت

معاون وزیر اطلاعات: روحانیان و علما نقش ویژه در حل مشکلات جه

سازمان انرژی اتمی، پیگیر تخلیه پساب حاوی اسید و عناصر پرتوزا

نمونه‌گیری اسب‌های دوخون در گلستان

پایان کار چهاردهمین نمایشگاه صنعت دام و طیور در گلستان

برگزاری دومین دوره مسابقات شتردوانی در گلستان

نوشتن دیدگاه

نظراتی که حاوی توهین یا افترا می‌باشند، منتشر نخواهند شد.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند.
نظرات منتشر شده مخاطبین به منزله تایید یا رد آن توسط تورکمن‌نیوز نیست و تنها در جهت رعایت حقوق نظر دهندگان انتشار می‌یابد.

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Daevat Be Hamkari

shams01

آخرین خبرها

دعوت به همکاری

Hamkari Daevat02

Agahi Paziresh

bazar banner2

Banner ArzanSara

Banner001

Irandokht

Berenj Jahed

bamdad3

English Lerner

Type Daneshjoei2

 Amlak istanbul

 

NewsGonbad Log

 

Kanal Telgeram