گنبدکاووس 13 300x139 - گمشده‌های پایتخت والیبال ایرانترکمن نیوز:  والیبال در گنبدکاووس و ترکمن صحرا، ورزشی ملی محسوب می شود. اگر بگوییم مردم این خطه ، توپ و تور را حتی بیشتر از سوارکاری دوست دارند، به گزاف سخن نگفته ایم ، تا جایی که در دهه ۶۰ گنبد پایتخت والیبال ایران نامیده شد.

سختکوشی ، صبوری و بلندپروازی والیبال بازان از دشتهای حاصلخیز شمال شرق ایران نشات گرفته است. تاریخچه والیبال مازندران را که ورق می زنیم ، نام والیبالیست های گنبدی را درشت و برجسته می بینیم.
مردانی چون دولن مچری ، نورقلی نیازی ، مجید گنبدی ، نوری آزمون و… هنوز هم رنگی دلپذیر در خاطرات مردمان این منطقه دارند؛ اما اوجگیری والیبال ترکمن صحرا از دهه ۶۰آغاز شد.
زمانی که یک مرد خشک و دیسیپلین زده به نام نوری آزمون ، چند توسن وحشی را در مشت خود گرفت و آنقدر بر آنها شلاق زد که چون فولاد آبدیده شدند.
آنانی که والیبال ایران را تعقیب می کنند، می دانند چه کسانی را می گوییم ؛ حبیب کوزه لی ، بای محمد دوجی ، خلیل ، مجید و طاهر آزمون ، نورمحمد همتی ، مجید صمیمی ، مرحوم غفور قرنجیک ، غیاث الدین صحنه که به افسانه شکست ناپذیری تهران بزرگ در والیبال کشور خاتمه داده بودند.
درست است که آن روزها مازنی ها و گلستانی ها یکی بودند و شکرالله ملوکی ، محمد عالی زاد، احمد خاتمی پور، نعمت نریمانی و محمد شعبان پور با والیبالیست های ترکمن صحرا؛ تیم بزرگی را تشکیل داده و انحصار قهرمانی را از دست ستارگان تهرانی خارج کرده بودند، اما این روزگار خوش چند سالی بیش نپایید.
نوری آزمون خانه نشین شد، خسرو قبادی دار فانی را وداع گفت ، و نیازی به عنوان تنها نماد آن نسل قانع و کوشنده ، با سیلی صورت والیبال گنبد و دشت را سرخ نگه داشت تا این که جوانان دیروز یکی یکی قد کشیدند، بزرگ شدند و لباس مربیگری تن کردند، اما چشمه جوشان و زلال روستاهای این دشت وسیع همچنان از جوشش باز نایستاد و بازهم تیمهای ملی از وجود جوانان ترکمن بهره ها گرفتند؛ ابراهیم سن سبلی ستاره نوجوانان جهان در پیکارهای ۱۹۸۲ دبی ، عظیم جزیده ، بهترین لیبروی باشگاه های آسیا، عثمان سن سبلی ، رامین بابایی ، آق محمد سلاق ، احد و عیسی ارمشی ها و حالا هم نسلی جدید همانند میکائیل تاجر، درهای تیم ملی را به روی خود باز می بینند.
این پشتوانه های عظیم که به حتم با دستهای پینه بسته مردانی عاشق چون مرحوم خوشگلدی صحنه ، عبدالجبار دولو، بای محمد دوجی و خلیل آزمون ایجاد شده اند، از دیرباز با مشکل امکانات و نبود مایه مواجه بوده اند.
و چون ورزش پیشه گی جزیی از زندگی جوانان مستعد شده است ، گنبد را برای ابراز وجود کوچک دانسته و راه ولایات مختلف بویژه تهران بزرگ را در پیش گرفته اند تا زندگی و آینده خودشان را با توپ بسازند و آنانی که مانده و دل در گروی شهر و و دبار نهاده اند، قبول کرده اند که چون شمع بسوزند، که پروانه عاشق سوختن و گرویدن گرد شمع است ، اما آنان که رفته اند، به خاطر یافتن آرزوهای گمشده ، پول و زندگی بهتر رفته اند.
با این همه دو سه روزی است که خلیل آزمون مربی و بازیکن بلندآوازه گنبد که در این فصل به تیم گل گهر سیرجان پیوسته است ، مردان و پیشینیان والیبال گلستان را به باد انتقاد گرفته اند که دست نیاز به سوی مربیان و بازیکنان پاکستانی دراز کرده اند و این انگیزه ای شد تا با حاج نورقلی نیازی – که به پدر والیبال ترکمن صحرا معروف است – گفتگویی انجام دهیم.
نیازی گفت : خلیل فرزند ترکمن صحراست و خدماتش را نباید نادیده گرفت ، اما او هم به خاطر این که به پول بیشتری دست یابد مجبور شد گنبد را ترک کند و ما هم به وی حق می دهیم که به فکر زن و زندگی خود باشد؛ اما این که گفته می شود چرا به پاکستانی ها روی آورده ایم ، دلیلش روشن است.
وقتی بازیکنانی چون پرویز فرخی ، عبدالله ناظری و… همراه آزمون به کرمان می روند و برخی بازیکنان ما هم نمی توانند از پولهای کلان پیشنهادی تیمهای تهرانی چشم بپوشند. ما چکار می توانیم بکنیم؛
نیازی افزود: پولی که پادیسان به بازیکنان و مربیان پاکستانی داده است ، به مراتب کمتر از دستمزدی است که خلیل گرفته است.
از سوی دیگر تحمل ناپذیری درباره شکستها در لیگ برتر باعث شد دنبال بازیکنانی باشیم که تجربه داشته باشند و جوانان کنار آنها احساس اطمینان کنند. این که شمشیر را در دست بگیریم و بخواهیم تشکیل دهندگان تیم جدید را از دم تیغ بگذرانیم ، مشکلی را حل نخواهد کرد.
رامین بابایی ، بازیکن پرقدرتی که در تیم پاس تهران بازی می کند، می گوید: گنبد را ترک کردم ، چون در آنجا پول نیست. تبلیغات هم نیست.
بازی در این منطقه یعنی با فقر ساختن و در گمنامی زیستن در حالی که در گوشه و کنار این دیار استعدادهای زیادی وجود دارند که کمتر کسی صدای آنها را می شنود.
به هر روی اکنون برخی بازیکنانی که گنبد و دشت را ترک کرده اند، با خودروهای آخرین سیستم در خیابان های تهران تردد می کنند، در حالی که امین کلاته و امثالهم برای رسیدن به بندر ترکمن هر شب باید توی باد و بوران به انتظار مینی بوس های کرایه ای بایستند. این است داستان دارا و ندار.
با وجود این یک نکته را نباید از نظر دور داشت. اختلاف و هتک اعتبار مردان سالدیده به هیچ وجه برازنده اهالی والیبال نیست.
آنها که عاشق اند دور می مانند و آنانی که تحت هر شرایطی و به هر دلیلی که مجبور شدند بروند، از یادشان نرود که احساس سوختن به تماشا نمی شود.
قدر نورقلی نیازی ، نوری آزمون ، طاهر آزمون ، بای محمد دوجی و… را باید دانست ، آنها درس عاشقی آموخته اند و آن را خوب از بر شده اند.
گزارش از: جمشید حمیدی
انتشار دهنده : Medeniyet
دسته بندی اصلی :
تاریخ و زمان خبر

۱۳:۰۴

۰۸ دی ۱۳۸۳

کد خبر :

78710

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک