مجلس یازدهم، راهبرد و چالش های پیش روی گفتمان اصولگرایی ترکمن نیوز:  با ورود نمایندگان اصولگرا به مجلس شورای اسلامی و نیز انتخاب محمد باقر قالیباف به عنوان ر ئیس مجلس، می توان عنوان کرد که “دوران جدید فکری و سیاسی” جریان اصولگرایی (البته بدون در نظر گرفتن طیف های مختلف این جریان) با آغاز به کار مجلس یازدهم ، آغاز شده است.

پس از دوران ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد در بین سالهای ۸۴ تا ۹۲ که آن مقطع نیز دوران جدیدی از حیات فکری و سیاسی جریان اصولگرایی بود و از دید طیف های معتدل اصولگرا (نه همه طیف های اصولگرا ) و اصلاح طلبان با “دست آورهای پرضرر و کم فاید” به پایان رسید؛ دوران جدید جریان اصولگرایی با تشکیل مجلس یازدهم آغاز شده است .

با ریاست آقای قالیباف بر مجلس شورای اسلامی و بازخوانی عملکرد جریان اصولگرا در دوران احمدی نژاد، به نظر می رسد نظر یه پردازان جریان اصولگرا و همچنین گرایش های مختلف این گفتمان، چندین برنامه راهبردی برای دوران جدید گفتمان تعریف کرده باشند.

تلاش برای زدودن” خاطرات تلخ اشرافیت گفتمان احمدی نژاد” بر کل گفتمان اصولگرایی، احیای” دوباره گفتمان اصولگرایی ” با آغاز به کار مجلس یازدهم و ” معرفی گفتمان اصولگرایی به عنوان گفتمان موثر برای حل مسائل کشور و نیز ” فتح پاستور “و پیروزی در انتخابات آینده ریاست جمهوری، مهم ترین راهبردهایی است که برای دوران جدید گفتمان اصولگرایی تعیین شده است.

به نظر می رسد گفتمان اصولگرایی برای نیل به اهدافی که تعیین شده است، راه دشورای در پیش دارد و با چالش هایی در درون و خارج از گفتمان مواجه است.

چه طیفی از جریان اصولگرا در دوران جدید این گفتمان می تواند به کل گفتمان اصولگرایی حاکم شود؟
آیا برای دومین مرتبه جریان احمدی نژاد می تواند مدیریت جریان اصولگرایی را به دست گیرد؟ آیا در دوران جدید طیف سنتی اصولگرا می تواند کل گفتمان را مدیریت کند و به عنوان نماد جریان خود را معرفی نماید؟ آیا طیف پایداری با طیف احمدی نژاد، به ائتلاف می رسند؟ آیا در دوران جدید گفتمان اصولگرایان، طیف های سنتی و پایداری و طیف احمدی نژاد “منزوی و کم اثر” می شوند؟
آیا دوران فعلی، دوران جدید نو اصولگرایی است ؟ آیا طیف های مختلف اصولگرا ” با فربه شدن نو اصولگرایی کم رنگ” می شوند؟

گفتمان اصولگرایی (به معنی جریان کلی اصولگرایی ) از یک سو خوشحال است که توانسته است پیروز انتخابات مجلس شورای اسلامی شود و از سوی دیگر طیف های مختلف این گفتمان تلاش می کنند که مدیریت گفتمان را به دست بگیرند و بطور طبیعی طیف هایی که در رقابت درون حزبی شکست بخورند، ناراحت خواهند بود،؛ گویی پیروزی بر اصلاحات و در ابتدای کار، رنگ می بازد.

در میان معادلات مختلف و متاثر از پیروزی اخیر اصولگرایان ، وضعیت آقای قالیباف بسیار سخت و پیچیده به نظر می رسد. قالیباف از یک سو می تواند خود را” مبتکر و تئوریسین جریان
نو اصولگرایی ” معرفی نماید و از همین ابتدای کار، چارچوب های فکری گفتمانش را تبیین کند و از طرفی با رقبایی مثل طیف احمدی نژاد و پایداری مواجه هست که لذت تصاحب قدرت و منصب را به خوبی می دانند و برای گسترش گفتمان خود تلاش و رقابت خواهند کرد.

اما مهم تر از همه مسائل درون اصولگرایی و اینکه کدام طیف سرآمد طیف های دیگر می شود؟ و آیا نو اصولگرایی وارد پهنه سیاسی جمهوری اسلامی خواهد شد یا نه ؟ مسئله و نکته عمیق تری، همه “طیف و گرایشات اصولگرا ” را به خود مشغول خواهد نمود.

نکته قابل تامل این است که آیا میانه روها و شخصیت های معتدل اصولگرا می توانند پیروزی اخیر گفتمان را به فرصتی تبدیل کنند که گفتمان اصولگرا همچنان بعد از چهار دهه در پهنه سیاسی ایران فعال بماند؟ و یا دعواهای درون حزبی و فعالیت طیف های رادیکال گفتمان ، منجر می شود که مقبولیت این طیف نزد افکار عمومی کم رنگ تر از گذشته شود؟

در واقع همه چالش ها و سوالات اشاره شده، بخش از مسائل درون گفتمان اصولگرایی است و این گفتمان با معضلات خارج از گفتمان مثل نحوه برخورد با گفتمان اصلاحات و نحوه برقراری رابطه با مردم و افکار عمومی و جلب اعتماد آنها نیز دست به گریبان است.

نحوه مقابله جریان اصولگرا با جربان اصلاح طلب و به تعبیر دیگر برنامه جریان اصلاح طلب پس از پیروزی اخیر اصولگرایی، هم موضوعی مستقل و خارج از حیطه اصولگرایی است که همزمان با مسائل درون گروهی ، اصولگرایان با آن مواجه خواهند بود.

✍️ شکور زیرک

هدف " ترکمن نیوز " گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست
انتشار دهنده : Medeniyet
تاریخ و زمان خبر

۱۳:۲۱

۱۱ خرداد ۱۳۹۹

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک