زندگی نامه امام اعظم ابوحنیفه رحمه اللهترکمن نیوز:  تبحر امام در علوم:
امام ازتبحر زیادی درهمه علوم ازقبیل:فقه،کلام،علم حدیث،اصول حدیث وعلم تفسیر مهارت کامل داشتند،برخلاف نظربعضی ازکوتاه نگران تنگ نظر،امام درعلم حدیث به حد حافظ رسیده بودند،علامه ذهبی ضمن شرح حال امام،اوراازجمله حفاظ حدیث محسوب مینماید.{۱۱}
امام از فطانت،ذکاوت عالی وسرشار،استدلال قوی برخورداربود،برعلاوه آن دارای خصلت های نیک:زاهد،عابد،خوش برخورد بااقران خویش بودند،وازهمه مهمتراینکه درعصرتابعین ،یعنی درخیرالقرون زندگی داشتند وباتعدادزیادی ازصحابه کرام(رض)،ازجمله :با انس بن مالک ،عبدالله بن ابی اوفی،سهیل بن سعد الساعدی واباطفیل عامربن وائلة،صحبت داشته است که این امرازویژگیهائی است که اورابرسائرأئمه مذاهب افضلیت میدهد،طوریکه همه آنها به فضل ومرتیه امام مقربودند،این ویژگیها سبب شده بود تا درعلوم تبحرحاصل نماید،به حدی که حتی دشمنان ومخالفین اش نیزبه برتری اوبه ناچازاعتراف نمایند.
طوریکه درموردوی گفته شده است که هنگامیکه اوطالب العلم بود،وقتی که اراده سفربه حرمین شریفین میکردند(باوجودآنکه ازسفراومردم هم چندان خبرنمی بودند)،غوغا برپامیشدوآوازه سفراو به همه جامنبشرمیشد،وگفته میشد که فقیه عراق،عزم سفرعربستان راکرده است،وجمعیت بزرگی به مشایعت او وبه نیت همرکاب شدن بااو وبه غرض شرف یابی ایشان،مجامع بزرگی درانتظاراومی ایستادند.

شاگردان امام :
امام شاگردان زیادی داشت که تعداد آنها به هزاران میرسید ؛وتعدادی ازآنها که چهل تن بودند،درتدوین مذهب امام نقش بزرگی داشتند،وهریک ازایشان درمسلک ورشته اش به مرتبه امامت رسیده بودند.ومشهورترین آنها امام ابویوسف یعقوب بن ابراهیم الأنصاری(۱۱۲-۱۸۳)محمد بن الحسن بن فرقد الشیبانی(۱۳۲-۱۸۹)،زفربن هذیل ن قیس۰۱۱۰-۱۵۸)،وغیره بودند،که آنها گاه گاهی بااستادخودمخالفت علمی میکردند،ودرمسائل که دلائل قوی تر وجود میداشت،رأی خودراداشتند.وبارأی استادخود موافقت نمیکردند.
شاگردان امام بودند،ه مذهب اوراتدوین کردند،مسائل فقهی رابه ابواب مرتب نمودند،وخودامام درتدوین این کتاب ها نقش نداشته است،بلکه محتویا ت این کتابها ازفقه واخبارامام بودوبس.

موقف گیری های امام درقبال سلاطین زمان:
امام طبیعت آزادمنشانه واستقلال رای داشت وازورودبه دربارسلاطین نفرت داشت،وحتی شاگردان خویش را طوری توصیه مینمودکه درفراهم آوری ضروریات زندگی محتاج به حکومت وعطایای سلاطین نباشند،ودست نیازرابه کسی درازنکنند.واینک بعضی ازتوصیه های ایشان رابه شاگردش امام ابویوسف قاضی بادآورمیشویم:۲- درمقابل جاه وحکومت احدی ازاظهارحق دریغ مکن،دلیرانه حق گوئین نما زیراکه همیشه مددگارحق پروردگاراست.
۳- بااشخاص متمول کمتر نشست وبرخاست نما،زیراآنها گمان میکنند که توازایشان امیدمیکنی،بنابرآن به اعطای رشوت،به پیشگاهت،جرأت خواهندکرد.
۴-درهرکاربی نیازی خویش راظاهرنما ،حتی درحالت فقر خودراحفظ کن.
۵- نباید ازخوف حکومت برخلاف حق ورای خویش رفتارنمائی.{۱۲

مرگ امام :
امام درسال(۱۵۰یا۱۵۱یا۱۵۳)بنابراختلاف روایات، در بغداد وفات نموده است وقول راجح دراین مورد سال (۱۵۰)میباشد .مرگ امام،مرگ شهداء و صالحین بود، امام درحالی جهان فانی راوداع گفت که درمقابل هیچیک از مستکبرین زمانش سرخم ننمود، وباوجود مشکلات،اذیت ها،آزارها ورنجهای بیشمارزندگی سعادتبارش،مداهنه وسازش باسازشگران ومعامله گران،ازدرسازش پیش نیامد،ثابت قدم،استواروراسخ دردین باقی ماند.درحالیکه،به سبب مخالفت اش بامنصوردرحبس بسرمی برد،ازجهان رحلت نمود.
محمدابوزهرةدرحق امام میگوید:”فآبوحنیفة کان من اعظم ابطال ذلک النوع من الجهاد”{۱۳
یعنی:(امام ابوحنیفة ازجمله قهرمانان این نوع ازجهاد بودند).
جنازه امام راحدودپنجاه هزارنفرمشایعت شد و خلیفه ابوجعفر بعداز دفن بر بالای قبر او ادای نماز جنازه کرد ،و در مقبره که بنام (خیزران) مسمی است، دفن گردید، که آن محله را بنام (حی الأعظمییة) یاد میکنند.

انتشار دهنده : Medeniyet
دسته بندی اصلی :
تاریخ و زمان خبر

۱۰:۰۰

۰۲ مرداد ۱۳۹۹

کد خبر :

79610

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک