ترکمن نیوز
تاریخ : امروز یکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷
ترکمن نیوز

یادداشت – ترکمن نیوز – چند روزی است بحثی داغ میان موافقان و مخالفان این موضوع ( الحاق روستاهای اقماری گنبد مانند گدم آباد، ارمی آباد، نورآباد، نورحان آباد، آق قایه، یوسف آباد، پلی حاجی، حاجی لی قلا، تقی آباد و زابل آباد) در فضای مجازی و گروهها و کانالهای تلگرامی درگرفته است.

الحاق روستاهای اقماری گنبد کاووس

 

هرکدام دلایل خاص خودشان را دارند و محاسن و معایب آنرا بر می شمارند. مخالفان بیشترشان شوراهای این روستاهای ترکمن نشین هستند که معتقدند این مسئله تولیدات روستایی مانند کشاورزی و دامداری و مرغداری و زنبورداری و قالی بافی را از بین می برد و روستاها ی تولیدی را به مصرف کننده تبدیل می کند.

برخی امتیازات روستایی مانند تعرفه ی پروانه ی احداث ساختمان جدید و امثال آنرا افزایش می دهد. به نظر می رسد این نگرانیها خیلی وارد نباشد. چون کشاورزی که داخل شهر صورت نمی گیرد، مرغداری و زنبورداری هم در مقیاس محدود خانوادگی درشهر و روستا چندان تفاوتی ندارد، قالی بافی هم اگر مقرون به صرفه باشد شهر و روستا ندارد. فقط دامداری می ماند که به موازات گسترش و مدرن شدن شهر باید به بیرون از شهرمنتقل شود. آنهم چندین سال طول می کشد همه جای روستاهای اقماری چهره ی شهررا به خود بگیرند تا ناگزیر و بالاجبار محدودیتهای شهردرآنجا اعمال شود.

علی ایحال عامل اصلی از بین رفتن روستاهای تولیدی تبدیل شدن به شهر نیستند. بالا بودن هزینه ی تولید، ساختار نامناسب تولید، بی ثباتی بازارارز، عدم توان رقابت با کالاهای مشابه خارجی، رانتخواری، تبعیض و بی عدالتی در حمایت از تولیدکنندگان و … می باشد که تولید کنندگان را از ورود به این عرصه پشیمان می کند. دولتهای بعد از انقلاب هم در زمینه های حمایت از تولید استراتژی ثابت و مشخصی نداشتند هر کدام به یک راهی رفته اند. نرخ سود وام برای کارهای تولیدی حدود ۱۴ درصد و مدت زمان بازپرداخت آن چهار سال می باشد. در صورتیکه این نرخ در کشورهای چین و ترکیه حدود چهار درصد و مدت بازپرداخت آنهم ده یا هشت سال می باشد.

دولتهای آن کشورها اجازه نمی دهند تولید کننده به این آسانی ورشکسته و نابود شود. حمایتهای لازم را با تصویب قوانین مناسب انجام می دهند چون برای آنها تولید و اشتغال ودرآمد بسیار مهم و حیاتی می باشد. اما در ایران بانکها با تولید و تولید کننده کاری ندارند و فقط به فکرسود و جریمه و بازپس گرفتن اصل وام هستند. اگر هم تولید نابود و عده ی زیادی بیکار شدند چندان نگران نیستند چون منافع مشترکی با تولید کننده ندارند.در ایران دگرگونی شهرها و روستاها ناشی ازافزایش تولید و ثروت نیست بلکه ناشی از افزایش جمعیت و گسترش شهر نشینی بدون حساب و کتاب است.

قبل از پیروزی انقلاب جمعیت ایران ۳۷ میلیون نفر بود والان بعد از چهل سال به ۸۰ میلیون نفر افزایش یافته است. سالانه افزایشی بیش از یک میلیون نفر. اما رشد جمعیت درکشورهای صنعتی مانند ژاپن و آلمان و فرانسه یا منفی است یا ثابت یا افزایشی در حد نیم درصد دارند. کمبود نیروی کار با پیر شدن جمعیت را هم با کارگران مهاجر جبران می کنند. بنابراین پیشرفت و دگرگونی آنها بیشتر ناشی از افزایش تولید، گسترش صنعت، نوآوری وفناوریهای جدید می باشد نه افزایش جمعیت.
چند روزی است بحثی داغ میان موافقان و مخالفان این موضوع( الحاق روستاهای اقماری گنبد مانند گدم آباد، ارمی آباد، نورآباد، نورحان آباد، آق قایه، یوسف آباد، پلی حاجی، حاجی لی قلا، تقی آباد و زابل آباد) در فضای مجازی و گروهها و کانالهای تلگرامی درگرفته است. هرکدام دلایل خاص خودشان را دارند و محاسن و معایب آنرا بر می شمارند. مخالفان بیشترشان شوراهای این روستاهای ترکمن نشین هستند که معتقدند این مسئله تولیدات روستایی مانند کشاورزی و دامداری و مرغداری و زنبورداری و قالی بافی را از بین می برد و روستاها ی تولیدی را به مصرف کننده تبدیل می کند.

برخی امتیازات روستایی مانند تعرفه ی پروانه ی احداث ساختمان جدید و امثال آنرا افزایش می دهد. به نظر می رسد این نگرانیها خیلی وارد نباشد. چون کشاورزی که داخل شهر صورت نمی گیرد، مرغداری و زنبورداری هم در مقیاس محدود خانوادگی درشهر و روستا چندان تفاوتی ندارد، قالی بافی هم اگر مقرون به صرفه باشد شهر و روستا ندارد. فقط دامداری می ماند که به موازات گسترش و مدرن شدن شهر باید به بیرون از شهرمنتقل شود. آنهم چندین سال طول می کشد همه جای روستاهای اقماری چهره ی شهررا به خود بگیرند تا ناگزیر و بالاجبار محدودیتهای شهردرآنجا اعمال شود.

علی ایحال عامل اصلی از بین رفتن روستاهای تولیدی تبدیل شدن به شهر نیستند. بالا بودن هزینه ی تولید، ساختار نامناسب تولید، بی ثباتی بازارارز، عدم توان رقابت با کالاهای مشابه خارجی، رانتخواری، تبعیض و بی عدالتی در حمایت از تولیدکنندگان و … می باشد که تولید کنندگان را از ورود به این عرصه پشیمان می کند. دولتهای بعد از انقلاب هم در زمینه های حمایت از تولید استراتژی ثابت و مشخصی نداشتند هر کدام به یک راهی رفته اند. نرخ سود وام برای کارهای تولیدی حدود ۱۴ درصد و مدت زمان بازپرداخت آن چهار سال می باشد. در صورتیکه این نرخ در کشورهای چین و ترکیه حدود چهار درصد و مدت بازپرداخت آنهم ده یا هشت سال می باشد.

دولتهای آن کشورها اجازه نمی دهند تولید کننده به این آسانی ورشکسته و نابود شود. حمایتهای لازم را با تصویب قوانین مناسب انجام می دهند چون برای آنها تولید و اشتغال ودرآمد بسیار مهم و حیاتی می باشد. اما در ایران بانکها با تولید و تولید کننده کاری ندارند و فقط به فکرسود و جریمه و بازپس گرفتن اصل وام هستند. اگر هم تولید نابود و عده ی زیادی بیکار شدند چندان نگران نیستند چون منافع مشترکی با تولید کننده ندارند.در ایران دگرگونی شهرها و روستاها ناشی ازافزایش تولید و ثروت نیست بلکه ناشی از افزایش جمعیت و گسترش شهر نشینی بدون حساب و کتاب است.

قبل از پیروزی انقلاب جمعیت ایران ۳۷ میلیون نفر بود والان بعد از چهل سال به ۸۰ میلیون نفر افزایش یافته است. سالانه افزایشی بیش از یک میلیون نفر. اما رشد جمعیت درکشورهای صنعتی مانند ژاپن و آلمان و فرانسه یا منفی است یا ثابت یا افزایشی در حد نیم درصد دارند. کمبود نیروی کار با پیر شدن جمعیت را هم با کارگران مهاجر جبران می کنند. بنابراین پیشرفت و دگرگونی آنها بیشتر ناشی از افزایش تولید، گسترش صنعت، نوآوری وفناوریهای جدید می باشد نه افزایش جمعیت.

گفته می شود روستاهای تولیدی کشورهای صنعتی به ندرت تغییرماهیت می دهند. اگر تولیدی هم از بین برود برای یک درآمد مهتر مانند جلب توریسم و صنعت گردشگری است نه چیز دیگر. کسانیکه از پیوستن روستاها به شهر حمایت می کنند بیشتر نیروهای سیاسی و انتخاباتی هستند چون معتقدند افزایش جمعیت گنبد به بیش از ۲۰۰ هزار نفر می تواند باعث جلب امکانات بیشتراز بودجه ی ملی برای گنبد شود. نباید آنرا با مطرح کردن مسائل پیش پا افتاده وغیرمهم ازدست داد.

باید قبول کنیم بعد از انقلاب بنا به هزار و یک دلیل تولید در کشور پا نگرفته است. در گنبد چندین کارخانه ی پنبه پاک کنی وجود داشت که اکثریت آنها یا خوابیده اند یا با ظرفیت بسیار پایین کار می کنند یا زمینهای وسیع آنها قطعه قطعه شده به منطقه مسکونی تبدیل شده اند. اگر تولید پا گرفته بود هم کارخانه های موجود افزایش پیدا می کردند، هم مدرنیزه می شدند، هم صنایع تبدیلی در کنار آنها مانند کارگاههای ریسندگی و بافندگی و پارچه بافی و… بوجود می آمدند که همه می بینیم وضع از چه قرار است. پس بهتراست روستائیان عزیز خیلی نگران تولیدات روستایی خود نباشند که با شهر شدن روستایشان از بین نخواهد رفت. با موافقت خود از امکانات شهر استفاده نمایند.
گفته می شود روستاهای تولیدی کشورهای صنعتی به ندرت تغییرماهیت می دهند. اگر تولیدی هم از بین برود برای یک درآمد مهتر مانند جلب توریسم و صنعت گردشگری است نه چیز دیگر. کسانیکه از پیوستن روستاها به شهر حمایت می کنند بیشتر نیروهای سیاسی و انتخاباتی هستند چون معتقدند افزایش جمعیت گنبد به بیش از ۲۰۰ هزار نفر می تواند باعث جلب امکانات بیشتراز بودجه ی ملی برای گنبد شود. نباید آنرا با مطرح کردن مسائل پیش پا افتاده وغیرمهم ازدست داد.

باید قبول کنیم بعد از انقلاب بنا به هزار و یک دلیل تولید در کشور پا نگرفته است. در گنبد چندین کارخانه ی پنبه پاک کنی وجود داشت که اکثریت آنها یا خوابیده اند یا با ظرفیت بسیار پایین کار می کنند یا زمینهای وسیع آنها قطعه قطعه شده به منطقه مسکونی تبدیل شده اند. اگر تولید پا گرفته بود هم کارخانه های موجود افزایش پیدا می کردند، هم مدرنیزه می شدند، هم صنایع تبدیلی در کنار آنها مانند کارگاههای ریسندگی و بافندگی و پارچه بافی و… بوجود می آمدند که همه می بینیم وضع از چه قرار است. پس بهتراست روستائیان عزیز خیلی نگران تولیدات روستایی خود نباشند که با شهر شدن روستایشان از بین نخواهد رفت. با موافقت خود از امکانات شهر استفاده نمایند.

نوشته: امان محمد خوجملی

 

لینک عضویت در کانال تلگرامی

https://t.me/ITNAnews

هدف " ترکمن نیوز " گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

نظرات



نظر شما چيست ؟

- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد، منتشر نخواهد شد.

- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط با خبر باشد، منتشر نخواهد شد.

- انعکاس نظر مخاطبین، به منزله تایید آنها از سوی ترکمن نیوز نیست و صرفاً به منظور احترام به نظر کاربران صورت می گیرد.

آخرین خبر ها

رقابت ترکمن‌ها و آذری‌ها در لیگ برتر والیبال...

برنامه “شبی با ترکمن های گلستان” در دهه فجر برگزار می...

اقامتگاه «اسحاق و مرضیه» نماد توسعه بوم گردی گلستان...

بهسازی سالن ورزشی بندرترکمن با ۲٫۵ میلیارد ریال اعتبار...

پاکسازی جنگل جریمه متخلف محیط زیستی

زیرساخت‌ سهمیه بندی بنزین و کارت سوخت فراهم نیست...

شنای فُک خزری «دولان» در آبراه انقراض...

قولنامه‌های دستی در محاکم فاقد اعتبار است...

اعلام آمادگی ترکمنستان و قرقیزستان برای حضور در مسابقات در تهران...

روغن‌های مناسب برای موی سر آقایان و خانم‌ها...

پروازهای فرودگاه کلاله برای هفتمین بار تعطیل شد/ چه کسانی مقصرند؟...

نگرانی‎ کشاورزان گلستان از تأمین کود...

«پسران ایران»؛ روایت غیرت ترکمن‌ها در دفاع از وطن...

مساعدت ۱۰ میلیارد ریالی استاندار گلستان برای تجهیز جایگاه تماشاگر...

تورهای غیرمجاز آفت طبیعت‌گردی گلستان/ همکاری بین دستگاهی لازم است...

ممنوعیت کشت شالی در گلستان بدون ارائه برنامه علمی و عملی امکان پذ...

برای حل مشکلات سه مجموعه سوارکاری استان تصمیمات ویژه ای گرفته می ...

۱۰۰کیلومتر از جاده های شرق گلستان آسفالت می شود...

هفته پایانی مسابقات قهرمانی اسبدوانی کورس پاییزه آق قلا برگزار شد...

مسئولان برای کاهش قیمت ها تلاش کنند

شهروند،خبرنگار

تبلیغات

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات

© کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و متعلق به وب سایت "ترکمن نیوز" می باشد. کپی برداری از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است . مشاوره کسب و کار

بالا