تجربه‌های برزمین مانده رسانه‌ها در چند دهه‌ی اخیریادداشت- تورکمن نیوز: امان محمد خوجملی، روزنامه نگار گلستانی در یادداشت خود نوشت تاریخ مملو از درسهایی برای انسان ها دولت ها و حکومتها است.

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی ترکمن‌؛ اما از این درسها به ندرت استفاده می شود چون پذیرش واقعیت بسیار تلخ می باشد و به موازات آن راه و روشها نیز باید تغییر کند تا خطای گذشته تکرار نشود.

نحوه رفتار با رسانه ها در تاریخ ایران ثبت شده است دولتها همواره به رسانه های مستقل به چشم رقیب و مزاحم نگریسته اند. اما علیرغم آن رسانه ها در میان مردم جای خود را یافته اند چون در بی خبری زیستن نه برای مردم ممکن است و نه برای حکومتها.

هنگامی که رادیو اختراع و پا به میدان گذاشت دولت وقت ایران (رضا شاه)آن را بر نتافت و خواستار جلوگیری از آن شد. چون صلاح نیست اخبار مملکت در دست هرکسی قرار گیرد. صلاح مملکت را خسروان دانند و به وزارت امنیه(کشور) دستور داد هر کس بخواهد رادیو بخرد باید از طرف دولت مجوز بگیرد تا شایستگی هر کس برای شنیدن اخبار کشور سنجیده شود. تا رعیت نباید در کار حکومت فضولی کنند. حکومت شاه هم انحصار رادیو و تلویزیون و مطبوعات و رسانه ها را در اختیار خود داشت و همه چیز را از سیر تا پیاز کنترل می کرد.

اما در مقابل ضبط صوت و نوار کاست شکست خورد. چون انحصار رادیو و تلویزیون و مطبوعات دولتی نتواسته بود در میان حکومت و مردم اعتماد متقابل ایجاد کند. وقتی اعتماد مردم به حکومت از بین برود مردم حرف راست حکومت را هم قبول نمی کنند. گفته می شود در مرگ غلامرضا تختی و صمد بهرنگی و دکتر علی شریعتی حکومت شاه هیچ نقشی نداشته است اما مردم آنرا کار حکومت می دانستند. این خیلی بد است که حکومت شرایطی را بوجود بیاورد که گناه ناکرده به گردنش بیفتد و کارهای خوبش را به دیگران نسبت دهند.

از جریان اوایل انقلاب هم همه خبر داریم که بر سر ویدیو چه سختگیریهایی شد بعد از مدتی در مورد اینترنت و ماهواره و الان هم در مورد پیام رسانهای فضای مجازی مانند تلگرام و اینستاگرام و فیسبوک و توییتر و یوتیوب و واتساب و… چه بحثهایی وجود دارد. مردم دسترسی آزاد بدون سانسور به اخبار و اطلاعات را می خواهند اما مردم را صالح به این کار نمی دانند. چون ظاهراً گفته می شود مردم صاحب حقند اما در باطن معتقدند مردم مکلف به تکلیف هستند. دعوای حق و تکلیف بعد از انقلاب مشروطه هنوز به پایان خود نرسیده است.

رسانه ها ورادیو و تلویزیون آزاد در اکثر کشورهای جهان پذیرفته شده است اما در ایران در مقابل آن مقاومت می شود. هزینه های زیادی در راه سانسورصرف می شود این به معنای استفاده از پول مردم برای کارهای بی نتیجه است. دولتهایی که به جنگ کنترل تکنولوژی و فناوری اطلاعات رفته اند همواره شکست خورده اند و پول مردم را نیز در راه عبث و بیهوده هزینه کرده اند. علیرغم تمام این کنترلها و سانسورها و بگیر و ببندها اخبار و اطلاعات راست و دروغ به سهولت در اختیار مردم قرار می گیرد و مردم از همه چیز با خبر می شوند.

اگر یک رادیو تلویزیون مستقل و بی طرف در میان دولت و ملت وجود داشت مردم راست و دروغ را بدون سرگردانی راحت می توانستند تشخیص دهند. چنین وضعیتی به نفع هیچکس نیست. دولت هزینه می کند اما به نتیجه ی دلخواه نمی رسد و مردم هم از این هزینه های غیر ضروری ناراضی اند و یک بازی دوسرباخت برای همه. چرا دولتهای ایران با ماهیتهای بسیار متفاوت در مورد رسانه ها راه مشترکی را طی می کنند؟ آیا این جای تعجب ندارد؟ چرا هر کس به قدرت رسید در مورد رسانه ها آن کار دیگر می کند؟!! آیا این جز نادیده گرفتن تجارب تاریخی معنای دیگر دارد؟

هدف " ترکمن نیوز " گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست
انتشار دهنده : Yaprak
تاریخ و زمان خبر

۱۸:۳۳

۰۶ تیر ۱۳۹۸

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک