.jpg - آیا محتاج کمک دیگران شدیم؟یادداشت-ترکمن نیوز-  اخیراً خبر جدیدی در فضای مجازی پخش شد ابتدا باورش کمی مشکل بود که از زبان یکی از روحانیون بزرگوار نقل شده است. موسی غضنفرآیادی رئیس دادگاههای انقلاب تهران در جمع طلاب مدرسه ی معصومیه ی قم گفته است(( اگر مردم حمایت نکنند حشدالشعبی عراق و حوثیهای یمن و فاطمیون افغانستان و زینبیون پاکستان خواهند آمد)). خب سخن خیلی مهمی است. سئوال مهمتر این است که چرا آنها باید بیایند تا از انقلاب ایران حمایت بکنند.؟ مگر مردم خودِما چه شده است که نمی آیند؟

مگر قرار نبود انقلاب ما به جهان صادر شود؟ انقلاب اسلامی که شعارهایش با دیگر انقلابها متفاوت بود. نامش انقلاب مستضعفان جهان بود. قرار بود در خدمت محرومترین انسانها باشد. رهبرش مردمی ترین رهبر دنیا بود و غیرت و شجاعتش هم بی نظیر بود. حمایت و پشتیبانی مردم بسیار قوی و گسترده بود. هشت سال جنگ با عراق را هم با حمایت گسترده ی مردم اداره کرد حالا چه شده است به جای مردمِ خود محتاج کمک دیگران شده است؟چرا با این اهداف متعالی و مقدس نتوانسته است نفوذ خود را در جهان گسترش دهد؟ بلکه بعد از چهل سال محتاج کمک دیگران هم باشد.

این نشان می دهد ما نتوانسته ایم در اهداف خود موفق باشیم. نتوانسته ایم الگوی خوبی برای جهان و مسلمانان باشیم. نتوانسته ایم سیستم و ساختاری طراحی بکنیم که آن نیات و اهداف خوب در عمل پیاده شود. پس معلوم می شود تنها داشتن نیات و اهداف خوب و متعالی برای رسیدن به مقصد کافی نیست راه رسیدن هم خیلی مهم است. بعد از چهل سال مشخص می شود که ما نسبت به حکومت و کشورداری نگاه بسیار ساده و ابتدایی داشته ایم و از ظرافت و پیچیدگیهای آن خبر نداشته ایم.

علاوه بر اینها ما قانون اساسی خود را هم کامل پیاده نکردیم. هر جا به نفع دولت و حکومت بود عمل شد و فصل حقوق ملت چندان مورد عنایت قرار نگرفت. مردم چهار بار آقایان خاتمی و روحانی را که با شعارهای متفاوت آمده بودند با رای بسیار بالا انتخاب کردند ولی آخرش چی شد؟ ما با بهانه های مختلف آن شعارها و برنامه های متفاوت را کنار گذاشتیم. اگر اجرا می شد مردم راضی می شدند واز انقلاب و نظام دفاع می کردند. نیازی نبود دست کمک به سوی بی گانگان دراز بکنیم. آنهم با پول دلارهای نفتی. مگر کسانیکه با گرفتن پول به ما کمک کنند می توانند وفاداران خوبی باشند؟ مگر کسانیکه در اوایل انقلاب جان فشانی کرده بودند به خاطر پول بود؟ معلوم است که سوراخ دعا را گم کرده ایم.

اگر عزم و اراده داشته باشیم هنوز هم راه دور نیست بیاید فصل حقوق ملت در قانون اساسی را به دون کم و کاست اجرا کنیم. آزادی بیان، اندیشه، قلم، مطبوعات، احزاب، دین، مذهب، عقاید و انتخابات آزاد را اجرا کنیم ببینید چه معجزه ای بدون هزینه به پا می شود.منتها باید قبول کنیم دیگران هم مثل ما آدم هستند می توانند در قدرت سهیم شوند و در عزت و سربلندی کشور بکوشند. آقای خاتمی هم چند روز پیش اعلام کرد ((به چه رویی مردم را برای شرکت گسترده و مجدد در انتخابات دعوت کنیم در صورتیکه هیچیک از وعده های اصلاحات و تغییرات محقق نشده است)).( نقل به مضمون). اصولگرایان دانسته یا ندانسته با حاشیه راندن اصلاحات و تغییرات لازم به اهداف براندازان کمک می کنند. آنهم در زمانیکه بیش از هر زمانی به این تغییرات و اصلاحات نیاز است. نکند ما هم صدای انقلاب(نارضایتی مردم) را دیر بشنویم.

بعد از چهل سال که نمی توانیم ادعا کنیم وقت نبود فرصت کم شد و تقصیرها و ناکامیها را به گردن یکدیگر و دشمن بیندازیم. اگر توان اداره کشور وحل مشکلات و معضلات را نداریم بهتر است صادقانه اعتراف کرده و از مردم عذر خواهی کنیم. راه را برای کسانیکه می توانند این مشکلات را حل نمایند باز کنیم آنها کار را ادامه دهند تا مردم ببینند چه می شود. در این صورت نارضایتیها هم کاهش پیدا می کند و آرامش و امنیت کشور هم حفظ می شود و گرنه گرانیهای روز افزون مشکلات را بیشتر و نارضیتیها را عمیقتر و گسترده ترخواهد کرد و شاید در آن موقع نتوانیم کاری بکنیم.

نوشته:امان محمد خوجملی

هدف " ترکمن نیوز " گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست
انتشار دهنده : Medeniyet
تاریخ و زمان خبر

۱۹:۰۰

۲۳ اسفند ۱۳۹۷

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک