آیا در 1400 احمدی نژاد رئیس جمهور ایران خواهد شد؟ترکمن نیوز:  سیاستهای جاری کاملاً در بن بست قرار گرفته و هیچ مشکلی را حل نمی کند. نه تنها حل نمی کند وابعاد آن نیز روز بروز بیشتر و عمیق تر و گسترده تر می گردد. تورم فزاینده و افسار گسیخته نه تنها اقشار آسیب پذیر وفرودست جامعه را تحت فشار قرار داده است. شیب تند مشکلات به طبقات متوسط نیز سرایت کرده وآنها را در معرض سقوط به طبقات فرودست نشان می دهد.

چنین شرایط سخت و طاقت فرسا، فضا را برای شنیدن سخنان و شعارهای پوپولیستی فراهم می کند. در غیاب احزاب و نهادهای مدنی قوی احمدی نژاد قهرمان واقعی شعارهای پوپولیستی و عوام فریبانه است. محرومان و فرودستان جامعه نیز خاطره خوشی از دوران ریاست جمهوری او دارند. چون ماهیانه ۴۵ هزار تومان او هنوز پابرجاست و گرچه تورم فزاینده دوران روحانی این ۴۵ هزار را به ۵ هزار تبدیل کرده است. اما او یک مشکل اساسی دارد و آن ته کشیدن پول درآمدهای نفتی است.

او دیگر نمی تواند بگوید من پول نفت را به سر سفره هایتان خواهم آورد. به هرحال شعارهای پوپولیستی در آمدهای بادآورده ی نفتی می خواهد که در حال حاضر وجود ندارد. گرچه او در ۸ سال دوران ریاست جمهوری خود حدود ۷۰۰ میلیارد دلار را بر باد داد و برای جوانان نتوانست شغل پایدار و دائمی ایجاد کند.(کارشناسان اقتصادی معتقدند در دوران هشت سال ریاست جمهوری او سالانه حدود یک میلیون شغل ایجاد شده و از طرف دیگر به همین مقدارشغل هم از بین رفته است. یعنی اشتغال نزدیک صفر در صد). اما مردم فقیر با این آمارها کاری ندارند و در کنار اعتراضات خیابانی و با به خطر انداختن جان خود به این نوع شعارها نیز دل می بندند تا بلکه فرجی حاصل شود.

اگر سال آینده تمام نامزدها از میان خود اصولگرایان باشد افرادی مانند قالیباف و علی لاریجانی و سعید جلیلی رقیب احمدی نژاد باشند برنده ی این رقابت احمدی نژاد خواهد بود. چون آن سه نفر همیشه در درون حکومت بوده اند با توجه به شرایط موجود برای مردم نمی توانند موج ایجاد کنند. اما این بار احمدی نژاد به جای شعارهای انقلابی در عرصه سیاست خارجی ممکن است برای جلب رضایت طبقات متوسط جامعه به شعارهای اصلاح طلبانه روی بیاورد و روی مذاکره با امریکا مانور بدهد و گوی رقابت را از رقبای خود برباید. او آدم زیرک و حسابگری هست چون در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی هم به دولت اعتراض کرده و هم به حکومت تاخته و هم جانب مردم را گرفته است. او طعم قدرت را چشیده و آرمانی غیراز در راس قدرت بودن ندارد. اما تایید صلاحیت احمدی نژاد برای باز گشت به قدرت نوعی سازش و رقابت اصولگرایان را به ذهن متبادر می کند.

اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد و احمدی نژاد برای ریاست جمهوری تایید صلاحیت شود نوعی تحول محدود در درون حکومت محسوب می شود. این بدان معنی است که ساختار سیاسی دوست ندارد حذفها بیشتر از این حلقه ها را تنگتر نماید تا خطر کمبود مشروعیت بیشتر از این گسترش نیابد. اما هنوز هیچ نشانه ای در این مورد دیده نمی شود که دال بر این موضوع باشد. به هرحال وضعیت سیاسی و اقتصادی و مشکلات اجتماعی و حتی امنیتی به مرحله ای رسیده است که ساختار سیاسی ناگزیر از اتخاذ تصمیم اساسی است. اما این تصمیم اساسی چه سمت سویی خواهد داشت بر ما پوشیده است. ما امیدواریم این تصمیم اساسی به گشایشهای ساختاری منجر شود که صندوقهای رای اعتبار سابق خود را باز یابند و مردم بتوانند با صندوقهای رای سرنوشت خود را تعیین، و تغییر و تحول مورد نظر خود را به دست بیاورند و گرنه وضعیت موجود ازاینکه هست بغرنجتر و پیچیده تر خواهد شد که در آن مرحله شاید هیچکس نتواند از پس آن برآید.

این دوره بعید است اصلاح طلبان بتوانند نامزدی معرفی نمایند. چون اصلاح طلبان تمام اعتبار خود را به پای حسن روحانی ریختند و حسن روحانی با عقب نشینیهای پی در پی خود در مقابل اصولگرایان و عدول از شعارهای اصلاح طلبانه خود و شکست برجام در سیاست خارجی و عمل کرد بسیار بد وزارت کشور او در اعتراضات آبان ماه سال گذشته همه آنها را یک جا مصرف کرد. ممکن است برای رقابتی شدن انتخابات به چند اصلاح طلب خنثی و بی خطر مانند عارف و جهانگیری هم صلاحیت بدهند. اما در چنین فضای سرد بی روح حتی رادیکال ترین نامزد اصلاح طلبان هم رای نخواهد آورد. زیرا در فضای موجود طرفداران اصلاحات بدون تغییرات ساختاری به میدان نخواهند آمد.

فردای آزاد (امان محمد خوجم لی), [۲۰.۰۷.۲۰ ۲۱:۵۶]
هرکس هم از طرف اصلاحات نامزد شود به دون توجه به شخصیت او با شکست بسیار سختی روبرو خواهد شد. طرفداران اصلاحات زمانی به پای صندوقها رای خواهند آمد که امیدی خیلی قوی به تغییر و تحول بوجود آمده باشد ومردم نشانه های آن را در عمل ببینند. به هر حال هرچه باشد باوراندن مردم به اصلاح از درون توسط اصلاح طلبان اگر نگوییم غیر ممکن شده بلکه بسیار سخت شده است. مردم بعد از دوم خرداد ۷۶ بارها و بارها به مدت ۲۳ سال با چه امید و آرزوهایی به پای صندوق ها رفتند و به اصلاح طلبان رای دادند. اما متاسفانه با آمال و آرزوهای آنها بازی شد و آنها دست خالی به خانه بازگشته اند. این عصبانیت و ناراحتی در میان آنها در حال حاضر به خشم و نفرت تبدیل شده است. من هر روز این چهره ی غمگین و مغموم را در صف نانوایی می بینم. هیچکس نای صحبت کردن با یکدیگر را ندارند چون تورم با جیب آنها همان کرده است که تیمورلنگ با مردم اصفهان و سبزوار و نیشابور کرد.

✏️

امان محمد خوجملی
هدف " ترکمن نیوز " گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست
انتشار دهنده : Medeniyet
تاریخ و زمان خبر

۰:۱۷

۳۱ تیر ۱۳۹۹

چاپ
تلگرام
اینستاگرام
گوگل پلاس
فیسبوک
توئیتر
فونت بزرگ
فونت کوچک